© 2017 by Lucia van den Hoven

Reflecting

This project started with a Dutch poetry about reflection:

 

Spiegel

 

Spiegel nimmer zonder vreemden,
Volière die de inbreuk van ontheemden,
begroet met een beurtzang tussen buiten,
zonder binnen en het zich buitensluiten.

 

Droge regen, koude zon en een storm,

naar elkaar staren tot aan de horizon,

vol woekerende meubels en muren,

sneeuwend in hun evenbeeld.

Je bent snavel aan snavel roofvogel,

belust je dood te plukken tussen doornen,

te ontrukken het gloeiende hart,

aan de wereld die weerkerende verweert.

Verzamelde gedichten 2011, Lucebert

 

The poetry made me think about reflection, alienation, symmetry and the universe. So I based my pieces on these words.